Walter Hövel
Dat es ming Sprooch

 

Han esch ming Sprooch verlore?

 

Wenn wor dat?

 

Wenn esch se koom mih exarziere?

 

Wenn se hätt in mingem Alldach nix mih ze kamelle

 

 

 

Wenn esch se in dr Schull nett kalle durf

 

Wenn esch als esch se sprooch usjelaach wuurd?

 

 

 

Zuhuss jing dat nit, weil do kinner zum Schwade wor

 

Esch kunnt net op Kölsch kriesche

 

 

 

Worüm kalle de Lück bei uns kohm Kölsch?

 

Nur manneschesmol

 

Worüm kalle nur esu winnisch met mir in minger Sprooch?

 

Wullese kein Kalledrisser oder en Nümaatskraat sinn?

 

 

 

Ming Küngder hannet et rächte Parliere vun mir nitt jeliert.

 

Dat lierste nur op dr Strooß,

 

Met dä Maue en dr Sood

 

Un dä Fott om Dreirädscher

 

 

 

Deeht et einer singe

 

Es s dat schön

 

Deht et einer kalle,

 

stonn mer schon fass die Trohne en dr Ooche.

 

 

 

Evver esch dräum net mih in Kölsch

 

Vielleich hanesch et nih jedonn

 

Evver esch han se in mir

 

Wie dausende och noch